Ad van der Gein wordt in 1979 ernstig ziek, hij krijgt stembandkanker en moet behandeld worden. De ziekte kwam voor Ad als een donderslag bij heldere hemel. "Ik was een keer op een receptie en toe zie iemand tegen me dat ik zo anders klonk. Zo hees en schor. In een adem zei hij erbij dat ik misschien wel kanker had. Nou ja! Wie zegt dat nou? Een tijdje later ben ik het ziekenhuis gegaan voor wat onderzoekjes. Moest ik van die dokter al binnen een paar dagen terugkomen omdat het er niet goed uitzag. Was die dokter druk bezig met het rondleiden van een stel Japanners. En wij maar wachten. Zegt die plotseling tegen mijn vrouw dat we maar een afspraak moesten maken want ik had kanker!. Mijn wereld stortte in".

De plaats van Ad achter de piano wordt ingenomen door Henny Langeveld uit Leiden. Hij is allround-musicus die zelfs wereldkampioen accordeonspelen is. Een rasmusicus die zonder veel moeite, maar ook zonder veel show meespeelt in Het Cocktail Trio

Ad vecht met succes tegen de ziekte. Als hij na anderhalf jaar weer genezen is popelt hij terug te keren in Het Cocktail Trio. Hij is beschikbaar voor radio- en televisieoptredens, maar kan vanwege zijn stembanden nog niet optreden in rokerige cafés. Hij heeft er zin in en zegt er weer vol tegenaan te willen gaan. Als Ad zich op het laatste moment een keer afmeldt voor een radioshow lopen de spanningen op. Besloten wordt om op 2 januari 1982 de zaak uit te praten. Ad zegt plotseling alle optredens weer mee te willen doen. Ook die in de cafés. Omdat pianist Henny Langeveld nog een contract heeft tot juni 1982 is dat niet mogelijk. Ad verlaat boos het gesprek en roept "Bekijk het maar, ik doe niet meer mee!". Carel en Tonny denken dat het zo’n vaart niet zal lopen

Tot hun ontsteltenis ploft een paar dagen later al een brief van de Advocaat van Ad op de deurmat. Hij verbiedt Carel en Tonny nog langer de naam "Het Cocktail Trio" te gebruiken. De aangeslagen Ad zoekt ondertussen de publiciteit op. Alle bladen maak ruimte voor zijn verhaal. Met vette koppen en stevige taal vult Ad wekenlang de kolommen. Carel en Tonny kiezen ervoor geen olie op het vuur te gooien en besluiten niets te zeggen. De roddelbladen en sensatiekranten smullen van de zaak. Het Leids Dagblad meldt vooraf ‘wij brengen exclusief alle achtergronden van deze unieke zaak die zijn weerga in de Nederlandse showbusiness niet kent’.

Op een koude dag in maart 1982 staan Ad en Carel tegenover elkaar in de rechtzaal. Tonny was er niet bij. "En die zaak had heel snel afgehandeld kunnen zijn, maar die rechter vond het wel mooi dat Het Cocktail Trio daar zo stond dus die maakte er een hele show van". Rechter Prof. Mr. V.J.A. Van Dijk probeert tijdens de zaak nog een verzoeningspoging door voor te stellen dat de naam Het Cocktail Trio beter helemaal kan verdwijnen. Het Long Drink Trio lijkt de rechter wel wat. Ad trekt uiteindelijk aan het kortste eind De rechter in Utrecht bepaalt dat zowel Ad als Carel als Tonny de naam Het Cocktail Trio mogen gebruiken. "Een Salomonsoordeel", concludeert Carel. Ad moet op last van de rechter ook stoppen met zijn mediaoffensief tegen Tonny, Carel en Henny.

Ad is zo teleurgesteld in de gang van zaken dat hij na de rechtzaak woedend Henny Langeveld belt. "Door jouw toedeon ben ik brodeloos, ik haat je als de pest". Als Ad donderdag 11 maart 1982 de haak op het telefoontoestel smijt is de liefde tussen Ad en zijn oude Cocktail Trio-collega's over. Ontdaan doet Henny Langeveld later zelfs nog aangifte bij de politie.

Zeg maar doei!

In 1982 probeert platenmaatschappij Flevo het nog eenmaal met Het Cocktail Trio. Bijna dertig jaar na het eerste optreden in Place Pigalle wordt Ik hou zo van een keukenmeid uitgebracht. Op de b-kant staat "Zeg maar doei!". Een treffende titel want dat nummer is eigenlijk het laatste Cocktail Trio-liedje. Er volgt alleen nog een 45-toeren singel met een medley van de grootste successen. Batje Vier, Alley-oop en de zoektocht naar de sleutel van de jukebox gaan in een vrolijke medley nog een keer het land door. De singels halen de hitparades niet.

Het trio sukkelt door met een optreden of 40 per jaar. Carel Alberts verzint daarom een nieuw concept. "De Omroepshow". Een muzikaal programma waarin het trio de wensen van de oudere bezoeker kan vervullen. Ze starten in 1983 met ondersteuning van Mieke Telkamp. Luisterliedjes van Mieke Telkamp, wat oude Cocktail Trio-hits en wat meezingmedley’s. Het concept slaat aan en de NCRV zendt zelfs een 35 minuten durende muziekspecial op televisie uit van de show in het kader van 850 jaar Aalsmeer.

De Omroepshow vult een leemte in de muziekmarkt en slaat aan. Er zijn talloze optredens. Van diner-dansant tot bruiloft en van receptie tot modeshow. De oude hits worden in die tijd door platenmaatschapij Dureco er ook nog maar eens bijgepakt. Samensteller Hans Gouweloos duikt de archieven in en komt met liefst drie verzamelelpees met bekend en onbekend werk van Het Cocktail Trio.

Als de man van Mieke Telkamp ernstig ziek wordt besluit ze te stoppen met de optredens met Carel, Tonny en Henny. Carel leest het slechte nieuws tijdens vakantie in de krant. Even is er paniek en hij gaar naarstig op zoek naar een vervangster. Die wordt snel gevonden en in augustus 1984 zingt Helen Shepherd voor het eerst met Het Cocktail Trio in De omroepshow.

Er wordt een gelikt showprogramma in elkaar gezet onder de titel "Hou de zonzijde". Met een aantal grote hits van Het Cocktail Trio, Een paar solo-nummers door Helen, een piano-intermezzo onder de titel "dansende vingers"door Henny en volgens de aloude wetten van de revue en de feestavonden van weleer een grote finale door het hele gezelschap. "Een avond ECHT UIT! Dat is heel wat anders dan luisteren en kijken naar artiesten uit het tegenwoordige play back en bliktijdperk", zo wordt de show aangeprezen in de folder.

Alles ziet er mooi uit, maar 1985 begint met tegenslag. Na het wegvallen van Ad moet ook Tonny het trio wegens ziekte verlaten. Tonny krijgt in februari in het Spaanse Benidorm een hartaanval en moet eenmaal terug in Nederland revalideren in het Hilversumse ‘Zonnestraal’.

Tonny geeft zijn vrouw direct opdracht om een vervanger te zoeken. Want de Omroepshow loopt goed en "the-show-must-go-on". Carel vraagt John Shepherd, de broer van Helen, om bij te springen als zanger. Zo goed en zo kwaad als het gaat vult John de rol van Tonny in. Na een half jaar rust gaat het weer beter met Tonny. Samen met Carel maakt Tonny weer plannen maken voor de toekomt. In het nieuwe jaar zal hij weer gaan optreden. In de herfst krijgt Tonny plotseling opnieuw enkele hartaanvallen. De man-met-de-baard, het gezicht van het trio, zal nooit meer op het podium staan. Tonny More overlijdt op 11 november 1985.

Na het overlijden van Tonny More in 1985 probeert Carel Alberts het nog een tijdje met John Shepherd als vervanger van Tonny. John is de broer van Helen die in die tijd samen met Het Cocktail Trio optreedt. Maar Het Cocktail Trio was toen Het Cocktail Trio niet meer: Carel: "Tonny vervangen was een onmogelijk opgave voor John. Dat lukte niet. Ik kreeg er ook een slecht gevoel bij. Ik vond dat ik de boel belazerde". Carel besluit daarom de naam van het trio te veranderen in Sans Soucis.

Carel Alberts speelt nog jaren hits van Het Cocktail Trio met Piet Zonneveld (dirigent KRO-huisorkest) en Wim van de Burg in de band met de naam ‘Sans-Soucis’. Daarnaast blijft Carel actief met het schrijven van teksten en gedichten. Hij staat zelfs nog aan de wieg van de de carriere van Gordon. Voor de Amsterdamse zanger schrijft hij het liedje "Gina"voor het Nationale Songefestival. Het nummer wordt geen suicces, maar Gorden houdt wel een platencontract over aan zijn deelname aan het songfestival. Zijn eerste plaat "Kon ik maar even bij je zijn wordt direct nummer 1 in de Top 40.

Carel stopt eind 1999 met Sans Soucis. In Hotel Rijsserberg in Rijssen spelen ze nog een keer Cocktail-succesen: "Tot mijn grote verbazing kregen we na afloop een staande applaus van het publiek", zegt Carel. Tegenwoordig treedt hij nog maar zelden op. Carel: "Ik heb laatst nog eens op een schoolfeest van een van mijn kleinkinderen Het Vlooiencircus gespeeld. Jij bent een soort beroemd geweest het oop? zegt hij dan!"

Ook Ad van der Gein blijft in de muziek. Hij herstel van zijn ziekte en treedt nog vaak op als solomusicus of met een combo’tje. Ad loopt anno 2003 met plannen rond voor een bijzonder orkest. Een orkestje met enkele muzikanten van boven de tachtig. Hij benaderde als collega’s als Eddy Doorenbosch , Eddy Christiani, Coen van Orsouw en Ramblers-gitarist Wisse Sanders. Ad speelt onder de naam Het Cocktail Trio nog wel eens in bejaardenhuizen. "Als je dan de eerste maten van Het Vlooiencircus inzet dan staat de hele zaal op z’n kop. Al die oudjes gaan uit hun dak!".

Jarenlang spreken de twee Cocktail-toppers elkaar niet, maar tijd heelt wonden.Carel en Ad gaan anno 2003 vriendschappelijk met elkaar om. Carel: "We kwamen elkaar weer tegen bij het afscheid van Frans van Dusschoten. We raakten aan de praat en sindsdien is het were goed. Ad is misschien af en toe eens een vreemde gozer, maar hij heeft altijd een speciaal plekje in mijn hart". Ook bij Ad van der Gein nemen zijn oud Cocktail Trio-collega’s een bijzondere plaats in. "Als ik nu terugkijk op al die jaren met Tonny en Carel weet ik dat ik jaren met fantastasische collega’s heb opgetreden. Natuurlijk was er wel spanning, maar ik denk er met plezier aan terug".

Vele artiesten spelen nog steeds nummers van het drietal en radio en televisie weten nog vaak de vrolijke meezingers te vinden. Paul de Leeuw zet in zijn televisie-programma ‘De Schreeuw van de Leeuw’ Carel Alberts nog eens in de schijnwerpers en zingt samen met hem nog Kangaroe-eiland. Datzelfde nummer gebruiken Paul de Leeuw en Sjors Fröhlich ook voor hun radioprogramma vanuit Sidney tijdens de Olympische zomerspelen van 2000

Bekende dweilorkesten zoals De Friese Blauhuster Dakkapel en het Nijmeegse C’est Tout spelen Grote Beer.De Nijmeegse band zet het nummer zelfs op singel. De Friezen spelen steevast een stukje van Batje Vier als laatste nummer voor een pauze… Leve de man die het bier uitvond!: tijd voor een biertje!

De band Storm liet Batje Vier in 1993 nog eens in een ruige versie het bier opnieuw uitvinden, Sugar Lee Hooper stak in 1998 Hoeperdepoep nog eens in een nieuw feestelijk jasje en Het Nieuwe Trio met Clous van Mechgelen speelt anno 2003 een aanstekelijke medley van Cocktail Trio-successen en treedt in theaters zelfs op met een hommage aan Het Cocktail Trio. Voor het Carnaval en het apres-skifeest in 2004 heeft het feestduo De Zware Jongens "Batje Vier" ook afgestofd. Ook 50 jaar na de oprichting van het Cocktail Trio zingt een hele nieuwe generatie weer "Leve de man die het bier uitvond, van je hieperdepiephoera!"