hetcocktailtrio.nl

Biografie
Het hele verhaal...
Nieuws
Discografie
Songteksten
Fotoalbum
Cocktail Top 20
Cocktail Mp3
Te Koop
Cocktail Collega's
Persfoto's
Gastenboek
Contact
fotosite over Sneek Wat vindt U de leukste plaat van Het Cocktail Trio? koop on-line Nederlandstalige cd's Site over Pino uit Sesamstraat luister naar de grootste Cocktail Trio-hits!

de vorige pagina blader een pagina vooruit

Snip & Snap-revue

De revue’s van René Sleeswijk met Willy Walden en Piet Muyselaar zijn jaarlijks een hoogtepunt in het theaterjaar. In 1961 wordt Het Cocktail Trio gevraagd om het jaar daarop mee te doen aan de Snip & Snap-revue "Harten Troef". Het trio neemt de plaats in van Willy Alberti, die het seizoen ervoor tekende voor muzikale hoogtepunten in de revue.

Cast Snip&Snap-revue Hartentroef

Het Cocktail Trio speelt voor de pauze ongeveer 12 minuten lang een paar grote hits. Na de pauze doen Ad, Tonny en Carel mee in de grote finale "Op de pier" (Scheveningen 1902). In het contract met de René Sleeswijk N.V. staat: "De engageerde treedt in dienst als vocaal-instrumentale attractie. De engageerde geniet een salaris TWEE HONDERD VIJF EN DERTIG GULDEN PER SPEELDAG.

Willy Walden en Piet Muyselaar hebben vanzelfsprekend de hoofdrollen. Daarnaast schitteren Aase Rasmussen, Corry Brokken en onder andere Aart Brouwer. The Four Kovacs verzorgen een trampolinenummer Bill Stanford leidt als vanouds weer het revueorkest. De choreografie is gedaan door de Engelsman George Carden.

De revue wordt een waar spektakel. Het is namelijk de 25ste Snip & Snap-revue. Wekenlang wordt er keihard gewerkt in Het Gooilandtheater onder leiding van René Sleeswijk. Hij wil bewijzen dat zijn revue na 25 jaar nog steeds springlevend is. Een week voor de premiere in Carré wordt de show ten doop gehouden het theater in Hilversum. René Sleeswijk en zijn zoons Hans en René staan ondertussen in de coulissen en letten goed op welke nummers wel en niet aanslaan bij het publiek. Direct na de voorpremière roept hij iedereen het toneel weer op. Doodmoe van alle inspanningen staat de heel cast van de revue weer op het podium. "Mensen er moet gekapt worden. De show is twintig minuten te lang!", stelt Sleeswijk. Vol ongeloof kijken de artiesten hem aan. Nummers waar wekenlang keihard aan gewerkt is moeten er toch nog uit. Het optreden van Het Cocktail Trio is bevallen, maar toch wordt er nog een keer kritisch gekeken naar hun show. Geen detail ontgaat René Sleeswijk.affiche Snip&Snap-revue Hartentroef

Het is het begin van een zwaar jaar, want in totaal staan er bijna 300 voorstellingen op de agenda. Er werken 80 mensen aan mee en zijn er zijn vrachtwagens vol met rekwisieten. Sleeswijk neemt geen enkel risico. Hij stuurt zelfs de hele cast naar een arts om een griepprik te halen. Een griepepidemie zou de hele show kunnen stoppen. een arts om een griepprik te halen. Een griepepidemie zou de hele show kunnen stoppen.

Voorkant Wereld KroniekOp vrijdagavond 20 juli gaat de revue in het Amsterdamse Carré in Premiere. De zaal is tot de nok toe gevuld en de verwachtingen zijn hoog. De show met al zijn decors, kostuums, kleur, dans, humor en zang is een doorslaand succes. Minutenlang geven de tweeduizend gala-bezoekers een overdonderend applaus. De recenten spreken de dag erna lovend over de show.

De rol van Ad, Carel en Tonny wordt omschreven als ‘typisch eigentijds programmapunt’, Het trio brengt The Black and White-show. Voor de pauze speelt Het Cocktail Trio een set van hun grootste hits. Hits als Kangaroe-eiland, Alley oop en Batje Vier zetten Carré op zijn kop. "het publiek klap de handen stevig op elkaar en maakt met de voeten lange roffels als de populaire muziekanten optreden. Het is een stapnummer!, schrijft De Televizier. Andere kranten schrijven onder meer: "Deze drie olijke knapen demonstreren een waarlijk virtuoos bedreven kolder ", "de drie bizarre, muzikale jongelieden verkopen hun vermakelijkheden omringd door een twist dans" en "een verassing was Het Cocktail Trio dat zich in deze revue een eigen plaats wist te veroveren zoals maar weinigen is gelukt".

René Sleeswijk is de grote man achter de show. Hij bekeek alles vanachter de coulissen. Sleeswijk ziet ook dat Het Cocktail Trio voor de pauze avond na avond de zaal plat speelt met hun ontembare enthousiasme op de bühne. Ad: "We hadden voor de revue de piano helemaal geprepareerd. De klep zat los en voor de act had ik speciaal losse pianotoetsen gekocht. Als ik dan een riedel gaf dan schoten die toetsen zo de zaal in!" Het publiek staat op de banken, maar René Sleeswijk kan het niet helemaal waarderen. Eeen beetje show is mooi, maar dit gaat te ver. Sleeswijk stapt na afloop naar Het Cocktail Trio toe. "Willen jullie je voortaan wat in te houden"?, is zijn vraag. De sterren zijn Snip & Snap en dat moet zo blijven!

André Meurs de taalvirituoos

Het Cocktail Trio is al snel populair in het hele land. Een succes dat niet in de laatste plaats is toe te wijzen aan tekstschrijver André Meurs. Zijn bijdrage aan het succes van Het Cocktail Trio is groot. Tientallen van oorsprong vaak Amerikaanse liedjes voorziet hij van snedige teksten. Van Grote Beer tot Batje Vier en van Kangaroe-eiland tot Wie heeft de sleutel van de jukebox gezien?, ze komen allemaal uit de pen van Meurs.

Het Cocktail Trio komt snel na de oprichting in contact met André Meurs.André Meurs Hij is een kennis van Carel. Meurs is een Amsterdammer die na de oorlog van plan was rechten te gaan studeren, maar die al snel een groot talent bleek te bezitten om teksten te schrijven. Hij treedt zelf op als conferencier, maar makat snel faam als tekstschrijver van liedjes als "Ja, zo’n reisje langs de Rijn", "Als de spotvogelfluit" en "De appeltjes van Oranje". Meurs schrijft teksten voort tal van artiesten zoals Eddy Christiani, Tobi Rix en De Wama’s.

Carel "André was een geweldenaar. Een komische tekst schrijven is vreselijk moeilijk, maar Meurs kon dat voortreffelijk. Denk maar aan ‘Wie heeft de sleutel van de jukebox gezien’. Wie verzint zoiets? Het zijn maar een paar tekstschrijvers die dat kunnen. Het gekke was. Zelf was hij niet zo hele grappige man. Hij was een serieuze, intelligente man. Hij werd nog directeur bij de TROS. Maar hij kon een komisch lied schrijven waar ik dan van dacht: Hoe krijgt de man het bijelkaar geprakkezeerd?".

singelhoes Kangaroe

Andre Meurs is een ware taal virtuoos. Zijn teksten hebben de Nederlandse taal verrijkt. Het Kangaroe-eiland levert zelfs een kreet op als gezegde voortleeft. Oh, ik ben toch zo ongeruus Truus / Ik ben toch zo ongeruus / Pa gooit me zonder excuus Truus / Als ik zo leeg thuis kom uit huus. De ‘Excuus Truus’ wordt een gangbare term voor iemand die overal een excuus of een smoesje voor heeft.singelhoes Hoeperdepoep

Kangaroe-eiland heet overigens eerst nog "Kangaroe", maar al snel heeft iedereen het over het liedje "Het kangaroe-eiland". Als de eerste langspeelplaat uitkomt is de titel veranderd.

Ook schreef Meurs het feestnummer Hoeperdepoep. Hoeperdepoep zat op de stoep en laten we vrolijk wezen / Hoeperdepoep zat op de stoep en laten we vrolijk zijn. Op de b-kant van Hoeperdepoep staat Waar zat jij toen het schip is gestrand. Dat laatste nummer gaf bij de Hilversumse omroepen ook weer stof tot discussie. Want was de zin had jij ook toevallig net iets in je hand’ pornografisch bedoeld? Carel Alberts moet er om lachen: "Nee, dat zou André Meurs nooit gedaan hebben, maar zo was de moraal in die tijd, alles was taboe".

De samenwerking tussen Meurs en Het Cocktail trio leidt in de lente van 1965 tot Het Vlooiencircus. Dit keer geen bewerkingvan een bestaande buitenlandse hit, maar een eigen nummer. De muziek van het nummer is geschreven door Ad van der Gein samen met Scheveninger Hans Ninaber. Ze brengen er ook een instrumentale versie van uit met de titel Tiddeley Winks. Het liedje werd later ook op de plaat gezet door de wereldberoemde boogie-woogie pianiste Winnifred Atwell. Ze speelt op haar kenmerkende boogie-woogie wijze Het Vlooiencircus onder de titel Flea-Market of Paris. Het plaatje wordt als singel uitgebracht in Engeland, maar haalt daar de hitparade niet.

singel Pretka Jenka / Het Vlooiencircus In eigen land probeert platenklabel Imperial het nummer nog verder te verzilveren door het ook door Rita Corita te laten zingen. Ze geeft er een eigen draai aan, maar een succes wordt het niet.André Meurs schrijft de legendarisch geworden tekst over een krom-pratende circusdirecteur van een Vlooiencircus. "Hoogke-eertes poeblikoem, wij presentieren oens De slotkreet wordt nog een gevleugde uitdrukking: "Die zien we nooit meer terug!". De TROS gebruikte het nog lange tijd in het programma ‘Koning Klant’ met Wim Bosboom. Als het wrak van de weg vernietigd werd klonk steeds vast de kreet. ‘Die zien we nooit meer terug!’.

Vele tekstschrijvers bieden het trio liedjes aan. Tonny: "We werden overstelpt met liedjes, maar zelden zat er iets bruikbaars bij". Ook Ad en Carel krijgen regelmatig post van amateur-schrijvers. De keus of een nummer gespeeld word moet unaniem aangenomen worden. Als 1 van de 3 tegen is, dan gaat het niet door.

André Meurs wordt in 1968 hoofd van de AVRO-radio. Een verantwoordelijke baan die hem veel tijd kost. Hij wil nog wel blijven schrijven voor Het Cocktail Trio, maar dan wel met de garantie dat ze de nummers ook daadwerkelijk op plaat zetten. Een onmogelijke vraag voor Het Cocktail Trio en de succesvolle samenwerking tussen de tekstschrijver en het trio houdt op. Het laatste plaatje waar Meurs aan mee werkt is de singel die uitgebracht wordt bij het 15-jarige bestaan van Het Cocktail Trio. Meurs schreef de tekst voor Het Duinkonijn, een nummer dat op de b-kant staat van "Het is carnaval voor mij". Dat nummer wordt geschreven door de man die het stokje overnam van Meurs: John Möhring, de oud-pianist van Het Leedy Trio.

de vorige pagina blader een pagina vooruit

© Eric van den Berg 2005